Mens en aarde

Dit filmpje geeft voor mij een parallel weer met wat er over de hele wereld gebeurt. En het is van toepassing op mensen van de aarde: kleine boerengemeenschappen die met hun handen werken of in fysiek contact met de aarde. Daarmee bedoel ik niet: met grote machines hele bossen omkappen, maar boeren die willen leren van de grond en dingen kunnen laten ontstaan door te observeren, te laten gebeuren, en zelf te experimenteren in respect met de potentie van de natuur. Degenen, die het de moeite waard vinden om oude gereedschappen te herstellen en blijven gebruiken. En die niet steeds meer en groter hoeven in hun drang om te groeien (meer grond, meer inkomsten, meer van een ander nemen). En degenen die erkennen dat het menselijk lichaam telkens werkt aan zijn eigen genezing.

Dat het lichaam vol potentie is om te worden genezen, denk aan de vele methoden om punten te stimuleren op het lichaam waarmee organen zich gaan herstellen en om te eten wat in de regio groeit in het seizoen. Wanneer we bewust worden van ons lichaam en alles wat het kan, en wat wij zelf kunnen, kunnen we gaan werken aan een gezonde levensstijl – met elkaar – en een heleboel van het industriëel vervaardigde spul aan de kant zetten dat ons alleen maar verslaafd maakt. En kunnen we terug naar een wereld met minder allergiën en ziekten. Leren van kinderen in plaats van hen onderwijzen alsof zij geen wijsheid hebben.

De mens is gewelddadig in zijn overheersingsdrang en dit gaat zover, dat ze haar eigen soort teniet doet. Mensen die zeggen: we hebben al onze mogelijkheden gekregen om ze uit te voeren. En die daarbij alle grenzen van liefde en respect overschrijden. Is het nodig om angst te zaaien en allerlei wapens uit te proberen? Is het nodig om alles te overheersen of vernietigen wat je niet begrijpt? Mensen die dit soort methodes verdedigen zeggen dat ze orde en discipline belangrijk vinden, en dat de mensen op de wereld zelf niet in staat zijn hun voedsel te verbouwen (degenen die dit zeggen, kunnen dat blijkbaar wel). Eerst hebben ze hen dat daarom afgeleerd en hun mogelijkheden afgepakt. Er is ook een andere manier om naar de aarde en haar bewoners te kijken, vanuit respect en gelijkwaardigheid. We komen steeds meer in een situatie van onbegrip voor elkaar als we het niet aangaan met elkaar.

Als niemand luistert naar niemand, vallen er geen woorden, maar doden.

Tijd is wat we gekregen hebben vanaf ons ontstaan. De tijd is ons cadeau. Er zijn immers jaargetijden die het licht en donker laten worden, zodat we weten wanneer op te staan en weer te gaan slapen? Van de tijd kunnen we leren wie we werkelijk zijn en op welke grond we leven, hoe we daar het beste ons voedsel op kunnen laten groeien. Wie durft de vraag nog te stellen of tijd echt moet worden bijgehouden op klokjes en computers? Is dat tijd, of is dat een telraam voor degenen die niet begrijpen dat van tijd soms meer nodig is of minder om hetzelfde te bereiken.

Ik dacht: laat ik eens “first farmers” opzoeken en wat vond ik: een bank. Ja echt! Het bijhouden van tijd is inderdaad uitgevonden door bankiers, die rente heffen over geld en tijd. En die van jouw bezit, dat je aan hen uitleent, hun bezit maken door te zeggen dat jij klant bij hen bent en daarvoor moet betalen. Dat jij hun tijd gebruikt. Dat is een kunstje. Gewoon alles omdraaien en mensen voor de gek houden. Dat is de slimme handelaar. Maar het is niet intelligent of wijs. Ik dacht bij de eerste boeren meer aan zoiets (zie afbeelding hierboven). Er zijn meer boeren en boerinnen die dit kunnen begrijpen. En ja, ook boeren manipuleren de boel. Daar zijn grenzen aan en daar kun je eerlijk in zijn. Je kunt je er bewust van worden en keuzes in maken. Duidelijk zijn als mensen iets van jou verlangen, wat niet de bedoeling is. En daarom doen wij aan sommige dingen niet mee. Dat kan ons moeilijkheden opleveren als we niet tot wederzijds respect komen met anderen. Horen wij bij de laatste der Mohikanen, die het ‘anders’ willen doen – meer in lijn met onze authenticiteit?

Wat drijft ons?

Verscholen tussen de bomen van wet- en regelgeving
zoeken wij de ruimte om opnieuw te verbinden
vanuit onvoorwaardelijkheid.

Het onderhouden van immateriële schoonheden
in een leefgemeenschap gaat verder dan alleen
woorden in stelling brengen of je afhankelijk te stellen van subsidies,
beoordeeld vanuit beperkte zintuigelijke waarneming.

Het juk dat wij economie noemen
kan alleen lichter gemaakt worden vanuit jezelf.
Vanuit liefde voor natuur en
in samenwerking vanuit oprechte betrokkenheid is veel meer mogelijk.
Dit brengt ons allen meer dan de som van de delen.

Wij nodigen jou uit om met ons mee te kijken
en van gedachten te wisselen over
het dichterbij brengen van deze horizon.

Gjalt en Leonne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: