Tuin van verbinding

Arenlezersop de Goddelijke Domeinenvan Moeder aarde,dat zijn we. Nu eten we van de vruchtendie een ander heeft geoogstin het zweet des aanschijns. Die laatste muis aan boordis vergaanDe graankorreldie ze had bewaard,was vergiftigd Het schip dwaalt verder,ankerloos,stuurloosop de enorme zee. Daar op het dek ligt een man,is het een man?te slapen in de stormen. EenMeer lezen over “Tuin van verbinding”